Waarom ik mijn dochter van 3 nog draag?

‘Mama mag ik bij jou?’ vraagt mijn dochter regelmatig. Ze heeft dan even behoefte om te knuffelen, om tot rust te komen bij mij. Dat kan op schoot, maar ook heerlijk in de ergonomische drager of doek. Ze heeft huidhonger, behoefte aan nabijheid. Dat is niet iets wat alleen baby’s nodig hebben. Huidhonger houdt niet plotseling op te bestaan en we blijven eigenlijk heel ons leven behoefte hebben aan aanraking. Zeker peuters, die heel actief de wereld willen verkennen en heel wat prikkels te verwerken krijgen, hebben een stevige veilige basis nodig waar ze naar kunnen terugkeren. Peuters hebben nog steeds veel behoefte aan veilig en dichtbij mama of papa zijn. Dus ja, mijn dochter mag bij mij. Dichtbij. Altijd.

Ook hebben peuters een primaire behoefte om deel uit te maken van jouw leven. Ze willen bij je zijn, alles zien wat je doet en in interactie met je zijn. Een draagdoek of ergonomische drager biedt jou en je kind de mogelijkheid om nabijheid en aandacht te ervaren, terwijl je ondertussen eventueel ook nog andere taken kunt verrichten. Het is zo gezellig om met mijn dochter op mijn rug door de stad te hobbelen en ondertussen te kletsen over alles wat we tegen komen, wat ze meegemaakt heeft of wat ze allemaal denkt.

Dragen blijft natuurlijk ook heel praktisch. Op oneffen terrein, in het bos, op het strand, in de bergen, op reis blijft de draagdoek of ergonomische drager een handiger transportmiddel dan een buggy. Grote kans dat je kindje veel zelf wil lopen, maar het soms ook ineens moe wordt onderweg. Het is erg handig en fijn dat je dan je kindje kan dragen en even de rust kan geven die het nodig heeft. Kijk op zaterdagmiddag in het centrum eens om je heen hoeveel mensen een groter kindje aan het dragen zijn, vaak op de heup of op de nek. Ze zijn moe, hangerig en willen ineens niet meer lopen. Mensen blijven dragers, dus onze kinderen komen dan al gauw letterlijk aan of op ons te hangen. Met een drager gaat dat een stuk makkelijker dan op armkracht. Een  buggy heb ik nooit gebruikt, omdat ik om bovenstaande redenen het dragen fijner vind en daar zelf ook echt van geniet. Het is een ‘way of life’ geworden. Ook brengt het ons op reis op plekken waar we anders met een klein kindje niet hadden kunnen komen. Reizen is een grote hobby van ons, dus het dragen speelt hierin ook een grote rol.

‘Is het dragen van een peuter of kleuter niet te zwaar?’. Natuurlijk is je peuter zwaarder dan een pasgeboren baby, maar als je je peuter in een goede ergonomische drager of in de juiste ergonomische houding in een draagkrachtige draagdoek hebt geknoopt, wordt het gewicht goed verdeeld over je lichaam en is het dragen van je peuter heel goed te doen! Vaak draag je ook kortere stukjes, waardoor het al helemaal goed vol te houden is. Bijkomend voordeel; je hoeft niet meer naar de sportschool, want je doet onderweg meteen aan je workout. Laat je wel goed adviseren over de juiste doek of drager voor jou en je kindje, want goed passend advies kan veel opleveren aan draaggemak.

En tja, ik draag mijn dochter ook nog steeds omdat het kan! Er gaat straks een tijd komen (een hele lange tijd) waarin ik mijn dochter niet meer bij me kan dragen, dus zolang het kan, zal ik dat met heel veel liefde doen. Zo lekker knuffelen met je kindje is toch heerlijk?

Soms zeggen beelden ook gewoon meer dan woorden, dus bekijk de foto’s in deze blog, waarvan mijn draaghart smelt. Hopelijk die van jullie ook! #wearallthetoddlers

 

Dragen in de kou; tips en adviezen

Tjonge wat is het koud he? Ik krijg veel vragen over het dragen van je kindje in de kou. Ik zal jullie een paar belangrijke adviezen geven, want dragen in de kou vereist even wat extra oplettendheid. Laat je hierdoor niet ontmoedigen om te dragen in de wintermaanden! Als ik kan dragen op IJsland, dan kun jij het hier ook!

Je kunt je kindje het beste zo dicht mogelijk tegen je aan dragen op je buik. Zo kun je je kindje goed afschermen voor de koude wind en sneeuw en heb je het meest contact met je kindje. Zo kun je goed zien hoe het met je kindje gaat.

Het liefst draag je je kindje in een doek of ergonomische drager dicht tegen je lijf met bijvoorbeeld een draagjas over jullie beide heen. Dit is verreweg de meest makkelijke optie.  Zo deel je je lichaamswarmte met elkaar en voel je ook goed de temperatuur van je kleine. Daarnaast blijf je zo het voordeel van huid op huid contact houden. Ook alleen al het aan doen van de drager of het knopen van de doek is makkelijker zonder winterjas aan. Draag je een ouder kindje op je rug onder een draagjas? Let dan onder andere op dat het hoofdje van je kindje voldoende beschermd is tegen de kou.

Is je draagjas alleen nog te koud? Of draag je je kindje bovenop je jas? Draag dan beide verschillende laagjes kleding. Tussen laagjes kleding wordt lucht vast gehouden en dat isoleert. Het voordeel van laagjes is dat je ook tussendoor makkelijk de temperatuur aan kunt passen door iets uit te trekken of toe te voegen (neem wat extra kleding mee in je tas). Ken je dat gevoel dat je met dikke sjaal, een dikke trui en jas en muts naar buiten gaat en je dan onderweg begint te zweten? Omdat je in beweging bent, genereer je warmte en dan kan het zomaar zijn dat je het te warm gaat krijgen, zelfs als het buiten erg koud is. Wanneer je jezelf en je kindje te warm aangekleed hebt, kan dat ook gebeuren en bestaat het gevaar van oververhitting van je kindje (of jezelf). Een kindje dat oververhit raakt, kan suf worden en is slaap vallen. Het gevaar is dat je dan wellicht denkt dat je kindje lekker slaapt, terwijl het eigenlijk niet goed gaat. Je kindje kan ook onrustig worden en gaan huilen als het zich ongemakkelijk voelt.

Wanneer je je kindje bovenop je jas draagt, deel je veel minder lichaamswarmte met elkaar. Je kindje zal dan wat meer laagjes nodig hebben dan wanneer je dicht op je lijf draagt. Vooral de uitstekende ledematen, zoals de beentjes, voetjes, handjes en het hoofd hebben extra bescherming nodig tegen de kou. Houd er rekening mee dat je kindje stil zit en het daarmee minder warmte genereert dan jij als je in beweging bent. Pas echter ook nu op voor oververhitting, want ook in deze situatie kun je je kindje te dik inpakken. Blijf altijd onderweg de temperatuur controleren en in de gaten houden hoe het met je kindje gaat. Je gaat op een gegeven moment steeds meer ervaring krijgen en leren wat voor jullie werkt.

Zorg er altijd voor dat je kindje vrij kan ademen. Dek nooit het gezichtje af, waardoor je kindje geen frisse lucht meer krijgt. Pas ook op met mutsen, sjaals of andere kleding van je kindje die mogelijk over het neusje en de mond kunnen zakken. Wanneer je op je buik draagt, heb je hier beter zicht op dan wanneer je op je rug draagt. Hetzelfde geldt voor van die schattige berenpakjes/skipakjes. Vooral wanneer deze aan de ruime kant zijn, kan het gezichtje hierin verdwijnen. De vaste capuchon aan deze pakjes, zijn vaak erg ruim en dit helpt ook niet mee. Draag liever met de genoemde laagjes dan met dit soort pakjes. Extra nadeel van deze pakjes is dat ze vaak gewatteerd zijn, waardoor je door de dikte minder goed in staat bent je kindje in de juiste ergonomische houding in de drager of doek te krijgen.

De ergonomische houding creëren in de doek of drager blijft natuurlijk belangrijk, ook in de kou. Draag je kindje dus altijd in een goed (strak) afgestelde drager of strak gespannen doek, zodat je kindje de juiste ondersteuning krijgt. Je wilt niet dat je kindje onderweg scheef zakt (slechte houding of ademweg in gevaar), of uit je doek of drager glijdt.

Let verder nog goed op dat kleding niet gaat knellen bij je kindje. Wanneer je meerdere (te strakke) laagjes over elkaar heen doet of je een dik gewatteerd pakje aantrekt en je je kindje in de ergonomische houding brengt, kan het bij de knieholtes of de voetjes strak gaan zitten. Vermijd om deze reden ook pakjes met ‘vaste voetjes’ eraan, omdat deze bij het buigen van de beentjes druk kunnen zetten op de voetjes.

Nog even de meest belangrijke punten op een rijtje:

  • Let op voor oververhitting of bevriezing/ te koud lijfje
  • Zorg ervoor dat de ademweg van je kindje vrij is
  • Let op de juiste ergonomische houding en een goed afgestelde drager of doek
  • Gebruik laagjes kleding en vermijd bij voorkeur gewatteerde pakjes
  • Bescherm uitstekende ledematen extra
  • Bereid je voor op de (veranderende) weersomstandigheden voordat je op pad gaat
  • Pas onderweg de laagjes aan wanneer dit nodig is

Tot slot wil ik je meegeven dat het echt de moeite waard kan zijn om te investeren in een fijne draagjas, vooral als je regelmatig draagt. Toen mijn dochter klein was, droeg ik met verschillende laagjes, een te grote jas, een extra poncho, want een draagjas vond ik eigenlijk wel een flinke uitgave. Maar wauw wat vond ik het heerlijk en makkelijk toen ik er eenmaal wél mee droeg. Dit is echt zo’n gevalletje ‘had ik dat maar veel eerder gedaan’. Het is ook erg zonde als je in de winter niet of veel minder vaak draagt, vanwege de moeite die het je kost.

Wear all the babies! Ook in de winter;)

Slaap kindje slaap, je kindje is een aap

‘Mama, kijk eens wat ik kan?’ Mijn dochter doet haar armen om mijn nek en haar benen om mijn heupen en klemt zich stevig vast. ‘Laat maar los mama, ik kan zonder draagdoek aan jou hangen!’ Ik laat los en ja hoor, daar hangt ze, zonder draagdoek in de perfecte ergonomische M-houding. Geen geknoop met een draagdoek of geklik met een drager. Ze blijft gewoon hangen! ‘Ben jij een aapje?’, vraag ik haar. ‘Ja ik ben een aap’, roept ze giechelend en trots.

En weet je wat? Het is ook nog echt zo. Mijn dochter is instinctief en biologisch gezien net een klein aapje. Geboren met twee handjes die meteen stevig konden grijpen, met twee naar binnen gebogen beentjes en voetjes, die reflexmatig in een perfecte hurk-spreid houding omhoog gingen bij het optillen én een gebold ruggetje passend bij de natuurlijke houding van een ‘jong’ dat gedragen wil worden. En haar Mororeflex ook wel ‘omklemmingsreflex’ genoemd, was ook duidelijk aanwezig. ‘Als ik val dan grijp ik me meteen vast aan de vacht van mama’, bedacht mijn dochter zich instinctief.

Viel dat even tegen! Dat mijn vacht alleen nog maar bestaat uit een laagje kleine donshaartjes waar zij met geen mogelijkheid aan kon blijven hangen. Ik ben er zelf wel blij mee dat ik niet met een apenvacht door het leven hoef, maar arme dochter, zij had zich toch wel graag vast willen grijpen aan mij.

Ik verzin dit niet zelf, hoor. Het zit namelijk zo dat in de natuur drie soorten zoogdieren te onderscheiden zijn; nestblijvers, nestvlieders en draaglingen. Konijnen en vossen zijn nestblijvers. Zij worden vaak naakt, blind en doof geboren en blijven urenlang alleen achter in hun nest als hun moeder op pad is. Ze geeft haar jongen daarom vetrijke moedermelk. De jongen houden zich keurig stil in hun nest als moeder weg is. Ze weten instinctief dat ze opgevreten worden als ze geluid maken. Nestvlieders worden geboren als kleine miniaturen van hun ouders. Giraffes en hertjes bijvoorbeeld. Zij staan meteen op na de geboorte, alle zintuigen werken en ze volgen hun moeder overal. Zij krijgen eiwitrijke melk voor een snelle groei en drinken regelmatig even een ‘milk-on-the-go’. Wanneer ze moeder kwijt zijn, is er paniek! Ze schreeuwen ‘Help! De leeuwen liggen op de loer! Mama bescherm me.’ Klinkt logisch toch?

IMG_3208

En dan zijn daar de draaglingen, zoals apen. Zij worden hulpeloos geboren, maar alle zintuigen werken. Ze worden gevoed met koolhydraatrijke moedermelk, afgestemd op de vraag van een snelle hersenontwikkeling. Minder vet en eiwitrijk. Draaglingen hebben vaak voeding nodig, vanwege de snelle vertering en ze verzekeren zich van fysieke en emotionele veiligheid door tegen het lijf van hun moeder gedragen te worden. Zo kunnen ze vaak drinken en voelen ze zich actief beschermd. Wanneer draaglingen gescheiden worden van hun moeder, roepen ze om contact met hun moeder te herstellen. ‘Mama, waar ben je? Houd me vast!’

Het komt misschien nu niet meer als een verrassing dat onze kindjes draaglingen zijn. Met een natuurlijke behoefte aan nabijheid, warmte en veiligheid van hun moeder of vader. Het huid-op-huid-contact en de vele interactie met de moeder of vader, zorgt voor een veilige hechting en draagt bij aan de lichamelijke, sociale en emotionele groei van je kindje.

Stiekem zijn wij soms een beetje jaloers op die vossenmama’s die gewoon uren lang ‘me-time’ hebben als de vossenkids liggen te ronken in hun nest en zich nog netjes stil houden ook! Maar onze kindjes willen liever bij ons zijn, willen gedragen worden. Zij hebben geen boodschap aan onze drukke agenda’s. Weg vacht, kom maar door met die draagdoeken in al die prachtige kleuren en printjes! En zal ik je eens een geheimpje vertellen? Eenmaal dragend en knuffelend, kom je er al gauw achter dat dat eigenlijk ook je eigen instinct is. Het veilig en nabij dragen van je kindje voelt heel natuurlijk en is het fijnste ooit!

Papa draagt je verder

papa draagdoek peuterdragen

Ik ben er altijd al van overtuigd geweest dat ik m’n vaderschap zo actief mogelijk wilde invullen; voor mij geen ‘wie is toch die man die op zondag het vlees komt snijden’. Het is altijd mijn stellige overtuiging geweest dat mannen een minstens even grote rol hebben als de moeder in het opgroeien en opvoeden van hun kinderen. Al was het alleen maar om  aan de wereld te laten zien dat de tijden veranderd zijn en dat een man thuis nóg belangrijker is dan op z’n werk.  “Papa draagt je verder” verder lezen

Welkom op ikdraagjeverder.nl

ikdraagjeverder.nl

Ik ben Susanne Jongejan en woon in Leeuwarden, Friesland. Ik heb een prachtige 2-jarige dochter. Na de geboorte heeft mijn dochter uren lang bij mij op de borst gelegen. Wij waren ervan overtuigd dat dat de beste plek voor haar was na zo’n grote overgang van veilig en warm in mijn buik naar de grote wereld. Ik kan jullie vertellen dat onze dochter het daar volledig mee eens was. Slapen in een bedje was aan haar niet besteed. Ze was onrustig, huilde veel en liggen in een bedje maakte haar volledig overstuur. Onze dochter kwam alleen tot rust bij mij of haar papa op de borst of arm. Uren van heen en weer lopen, zachtjes wiegen en slaapjes van haar uitzitten met haar op onze arm, werd zwaar. Maar het geven van nabijheid vonden we erg belangrijk. Al snel zijn we begonnen met dragen en wat was dat een uitkomst! In de veiligheid bij mama of papa in de draagdoek kon ze slapen en vond ze troost op de moeilijke en pijnlijke momenten, waarin haar lijfje moest groeien in een nieuwe wereld. “Welkom op ikdraagjeverder.nl” verder lezen