Papa draagt je verder

Ik ben er altijd al van overtuigd geweest dat ik m’n vaderschap zo actief mogelijk wilde invullen; voor mij geen ‘wie is toch die man die op zondag het vlees komt snijden’. Het is altijd mijn stellige overtuiging geweest dat mannen een minstens even grote rol hebben als de moeder in het opgroeien en opvoeden van hun kinderen. Al was het alleen maar om  aan de wereld te laten zien dat de tijden veranderd zijn en dat een man thuis nóg belangrijker is dan op z’n werk. 

Onze dochter werd geboren toen het een graadje of 34 was, na een vrij heftige bevalling. Al snel na de geboorte begon mijn vrouw onze dochter te dragen. Vóór de geboorte van onze dochter was het dragen van je kind niet zozeer iets dat heel dicht bij me stond, of waar ik überhaupt actief over had nagedacht. Het duurde echter niet lang voordat ik haar ook begon te dragen. Ik kan me nog goed herinneren wanneer ik haar voor het eerst in een doek knoopte; eerst wat onwennig en voorzichtig maar uiteindelijk even vloeiend als wanneer je een jas aantrekt.  Ik vond het fantastisch om haar zo dicht bij me te kunnen dragen, in plaats van haar weg te leggen in een bedje. Samen de wereld ontdekken terwijl ze lekker dicht tegen je aanzit, bracht zoveel meer dan wanneer ze in een kinderwagen lag.

 

jacoboktoberblog

 

Hoe langer hoe meer, werd het dragen feitelijk een noodzaak. Na de geboorte bleef onze dochter overstrekken, wilde niet liggend in een bedje slapen en uit al haar lichaamstaal bleek dat ze niet goed in d’r vel zat. Het was voor ons uitgesloten om haar alleen in d’r bedje te laten huilen terwijl dit juist het moment was waarop ze om liefde, hulp en ondersteuning vroeg. Het dicht tegen me aan dragen, bood haar evengoed troost als mij. Omdat de pijn van je kind automatisch ook je eigen pijn is, vond ik troost in de gedachte dat ik haar kon helpen door haar zo dicht mogelijk bij me te houden.

En ook nadat we deze lastige periode hadden afgesloten en onze dochter zich telkens beter ging voelen, bleef het dragen een fantastische manier om samen te wandelen, te reizen, of gewoon lekker te ontspannen. En ook nu nog, als ze zich ziek of verdrietig voelt, is de draagdoek de plek waar ze het beste tot rust komt en waar ze het eerst haar oogjes dicht doet om rustig tegen je aan in slaap te vallen. Mijn wens om mijn vaderschap zo actief mogelijk inhoud te geven, heb ik voor een heel groot gedeelte kunnen vervullen door haar veel te dragen. Wat dat betreft heeft het dragen van onze dochter evenveel voor mij betekend als voor haar.

 

Jacob.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *