MIJN ERVARING MET DRAGEN

Na de geboorte heeft mijn dochter uren lang bij mij op de borst gelegen. Wij waren ervan overtuigd dat dat de beste plek voor haar was na zo’n grote overgang van veilig en warm in mijn buik naar de grote wereld. Ik kan jullie vertellen dat onze dochter het daar volledig mee eens was. Slapen in een bedje was aan haar niet besteed. Ze was onrustig, huilde veel en liggen in een bedje maakte haar volledig overstuur. Onze dochter kwam alleen tot rust bij mij of haar papa op de borst of arm. Uren van heen en weer lopen, zachtjes wiegen en slaapjes van haar uitzitten met haar op onze arm, werd zwaar. Maar het geven van nabijheid vonden we erg belangrijk. Al snel zijn we begonnen met dragen en wat was dat een uitkomst! In de veiligheid bij mama of papa in de draagdoek kon ze slapen en vond ze troost op de moeilijke en pijnlijke momenten, waarin haar lijfje moest groeien in een nieuwe wereld.

Ook ons gaf het troost, om haar de nabijheid te kunnen geven waar zij zo om vroeg, haar lijfje te voelen ontspannen en in een diepe slaap te voelen zakken als ze bij ons in de draagdoek zat. Of haar in ieder geval dichtbij ons te kunnen dragen als ze erg verdrietig was. En wat was het ook fijn om haar hoofdje op ‘kusjeshoogte’ te hebben en veel te kunnen knuffelen met dat warme lijfje tegen je aan. Ondertussen groeide onze dochter als kool op mijn borstvoeding en onze aandacht. Ze ontwikkelde zich goed. Ze kwam steeds beter in haar velletje te zitten. Dagelijks droegen mijn man en ik haar vele uren. Ook toen onze dochter ouder werd.

Door het vele dragen ben ik overtuigd geraakt van de vele voordelen ervan. Het tegemoet komen aan de huidhonger van je kindje, het geven van de veiligheid en nabijheid, het snel kunnen inspelen op de signalen van je kindje etc. Onze dochter huilde minder in de doek en sliep er ook het beste in. Ook herkennen we de positieve effecten van het dragen in haar groei, ontwikkeling en gedrag. Dragen is voor mij een groot onderdeel geworden van het sensitieve ouderschap.

Het dragen brengt ons dagelijks nog heel veel. Ik geniet van onze gesprekken onderweg over alles wat we tegen komen en wat haar bezig houdt, terwijl ze heerlijk knus tegen mijn buik aan zit (nog steeds op kusjeshoogte).  Ik voel hoeveel goeds die positieve aandacht en het lichaamscontact haar doet. Wanneer ze ziek is, of ze verdriet heeft, is bij mama of papa in de draagdoek nog steeds het fijnste plekje waar ze troost vindt. En op reis is het voor haar nog steeds het warmste en veiligste plekje om onderweg in slaap te vallen, of het nou in een vliegtuig onderweg naar IJsland is of wandelend in de bergen in Zwitserland.

En ja, het is ook heerlijk praktisch als ik boodschappen doe en mijn enthousiaste peuter gewoon lekker rustig bij mij op mijn rug zit en ik mijn handen vrij heb. Of als ik ga wandelen met onze grote hond en de wandeling uiteindelijk net iets te lang wordt voor haar om vol te houden. Eerst zelf lopen en daarna lekker uitrusten bij mama in de doek.