Dragen met een spreidbroekje

 

Kort geleden sprak ik met Sabine die vol enthousiasme vertelde over wat het haar gebracht heeft om haar kindjes met een spreidbroekje te dragen. Ze heeft met liefde een gastblog geschreven die ik graag met jullie deel. Als je kindje een spreidbroekje draagt, kan dragen een uitkomst zijn. Ik ben erin gespecialiseerd om je advies op maat te geven in deze situatie, dus neem contact op als je zelf vragen hierover hebt! Sabine vertelt hieronder haar verhaal.

Toen ik voor het eerst een draagdoek zag dacht ik, mocht ik zwanger worden en een kindje krijgen dan wil ik dat ook! Maar jeetje wat een keuze! Uiteindelijk heb ik een geweven draagdoek gekocht. Ik heb wel 100 keer het boekje bestudeerd, filmpjes op YouTube bekeken en geoefend met de doek en een pop. Achteraf had ik veel beter naar een draagconsulent kunnen gaan om een draagconsult te doen. Het geeft je net even die extra zekerheid en het vertrouwen. Want je kleintje dragen is nog best spannend vond ik.
Mijn dochtertje is uiteindelijk geboren met een spoedkeizersnee omdat ze klem zat. Ze heeft hier echt ontzettend veel last van gehad. Ze sliep eigenlijk alleen maar als ze bij mij was, en het liefste wanneer ik met haar rondliep of tijdens de borstvoeding. Dus toen was de draagdoek ontzettend fijn! Ze werd direct rustig als we haar in de doek deden. Lekker tegen papa of mama aan, de geborgenheid van de doek en het rondlopen was helemaal goed. Zo kwam ze overdag volledig tot rust.

Toen het na 3 maand eindelijk wat rustiger werd ‘s nachts, moesten we op controle in het ziekenhuis voor haar heupjes. Ik heb zelf een heupafwijking en voor de zekerheid moesten mijn kinderen ook op controle. Bij mijn dochtertje was niets bijzonders te merken. Ze ontwikkelde ontzettend goed, liep zelfs voor. Geen gekke dingen aan de buitenkant te zien. Maar tijdens de echo kreeg ik te horen dat het toch niet helemaal was zoals ze het graag wilden zien. Ik moest voor de zekerheid nog een foto laten maken. Het was vrijdag en het hele weekend heb ik in de spanning gezeten. Maandagochtend belde de huisarts al, haar heupjes waren toch niet helemaal goed, er was een lichte vorm van dysplasie te zien. Ze moest dus in een spreidbroekje. Ik heb zó gehuild… en ja, ik weet als geen ander hoe mooi het is dat ze bestaan, dat ze (bijna altijd) helpen, en als het daardoor helemaal over zou gaan, dan zou ik de gelukkigste moeder op aarde zijn. Echt! Maar mijn hart brak aan de gedachte dat mijn kind 24/7 vast zou zitten in die spreidbroek. Maar goed… we gingen ervoor! Alles voor mijn kinderen. Iedereen om me heen zei dingen als: ‘ach, ze wennen er zo aan! Hebben ze helemaal geen last van!’ Nou, als ik aan die eerste nacht denk, krijg ik nog buikpijn. Ze was zó verdrietig, zó boos, zó gefrustreerd en ze was zó moe, maar ze kon niet doorslapen. Paracetamol hielp niet. Het enige wat ze wilde, was lopen met mama. Ik heb haar steeds weer in bed gelegd wanneer ze sliep, maar elke 10 minuten werd ze weer huilend wakker. De ochtend erop heb ik de draagdoek gepakt, de zon scheen en het was heerlijk weer. Lekker ingepakt zijn we een eindje gaan lopen en mijn dochtertje heeft héérlijk geslapen. Vanaf dat moment heb ik nog meer ervaren wat een draagdoek doet! De steun van de doek zelf waardoor ze de geborgenheid voelt, tegen mama aan én in de zogeheten kikkerhouding was het helemaal goed. Ook als kindjes niets met hun heupjes hebben is de draagdoek goed voor de ontwikkeling van hun heupjes doordat ze in de kikkerhouding worden gedragen. Wanneer een kindje in een spreidbroekje moet dan worden ze ook in de kikkerhouding gezet om de groei van hun heupen te bevorderen. Zo vertelde onze orthopeed.

Ik lees steeds meer over de onderzoeken die gedaan worden naar de effecten van het knuffelen van je baby. Het is zó goed voor de ontwikkeling van hun hersenen, het zelfvertrouwen, het hormoonstelsel en de band tussen ouder en kind! Een draagdoek helpt hierbij echt, je kindje knuffelen en toch ook de vrijheid om dingen te doen. Helemaal als een kindje een spreidbroekje krijgt wordt geadviseerd om je kindje veel te knuffelen en te dragen. Ze hebben het dan nog meer nodig.

Na 6 maanden met een Pavlikbandage, was het nog nèt niet goed. Maar een Pavlik is maar goed tot hun 6e maand en zij was toen bijna 8 maand en dus kreeg ze een beugel. Ze kreeg toen ook net tanden én ze zat in de 8 maanden sprong. Dat was teveel… ze heeft vanaf de dag dat ze die spreidbeugel kreeg, tot exact een maand later, nauwelijks geslapen. Maar ook ècht nauwelijks.. soms was het 6 uur in de ochtend dat ze uitgeput naast mij in slaap viel om dan op het ‘gewone’ tijdstip weer wakker te worden. Dat was echt een hel. Het enige wat ze wilde was tegen mij aan en rond lopen. Dan sliep ze. Dus zat ze heel veel in de draagdoek overdag. We hebben daar uiteindelijk wel
doorheen moeten breken en haar in bed gelegd. Ze heeft toen dik een half uur gehuild, mama ook, maar toen is ze gaan slapen. De avond erop duurde het een kwartier en de avond erop 5 minuten. Vanaf dat moment sliep ze s ‘avonds zelf in. Dat ik dat toen zo gedaan heb was echt pure noodzaak. We waren er allebei ziek van. Soms kan het gewoon niet anders. Mijn dochtertje mocht uiteindelijk na 9 maanden uit de spreidbroek! Hoera! Ze was een jaar en een
maand oud. Ook kwamen we er toen achter dat ik weer zwanger was. Wat een feest! We kregen een meisje, deze keer via een geplande keizersnee. Het was stukken rustiger, maar ik blijf een keizersnee een dingetje vinden hoor.. mijn dochtertje zat nog erg hoog dus ik had het gevoel dat ze niet alleen
haar, maar ook mijn ribben en mijn hele buikholte leeghaalden haha. Ook zij had erg veel last van de keizersnee en ook zij sliep het liefst bij mij. Ook bij haar had de draagdoek hetzelfde effect. We hebben met kerst met de hele familie bij ons gegeten en ik heb haar bijna de hele dag in de doek gehad. Ze was toen 2 maand oud. Ook zij komt volledig tot rust! Toen ze 3 maand was moest ook zij op controle voor haar heupjes. Het was precies hetzelfde verhaal als bij de oudste en toen ze zeiden dat we nog even een foto moesten maken na de echo, wist ik al genoeg. En inderdaad, ook bij haar een lichte vorm van dysplasie. Ik heb ook toen weer zo gehuild, buikpijn had ik ervan. Wat was ze
verdrietig! Echt zó zielig… ze wist van ellende niet meer hoe ze moest liggen tijdens de borstvoeding. Ik heb haar uiteindelijk op mijn buik al lopend en wiegend borstvoeding gegeven. Gelukkig sliep ze ‘s nachts wel, alleen erg licht. Zodra ze iets hoorde dan was ze wakker. Ik heb ook haar heel veel in de
draagdoek gehad en ik merkte wederom hoeveel steun het gaf. Zij mocht na 3 maanden uit de spreidbroek. Laatst zijn we op controle geweest en alles is goed! Ze hoeft pas weer als ze 4 jaar oud is. Mijn oudste moet in januari weer als ze 3 word, ze zat net boven de norm, had het net iets erger. Dus moet ze eerder op controle.

Mijn dochtertjes hebben allebei erg veel moeite met de spreidbroek gehad, ze waren vaak verdrietig en gefrustreerd omdat ze niets konden wat ze wilden. Voordat ze dat broekje kregen, konden ze net rollen bijv. Ze willen altijd al meer dan dat ze op dat moment konden, dus dit was echt een ontzettende belemmering voor hun allebei. Doordat ik ze vaak in de draagdoek had, werden ze rustig. Alles wordt lastig wanneer je kindje een spreidbroekje heeft. Het zitten in de buggy bijv, het zitje moet je ophogen, omdat de knieën goed naar buiten moeten vallen. Ook dan is een draagdoek weer zo fijn. Lekker dicht tegen je aan naar buiten. En het scheelt ontzettend dat je niet hoeft te sjouwen met een buggy. Maar ook kleding is een dingetje. Ik kon er maar bar weinig over vinden.. de broeken moeten genoeg ruimte bieden om ervoor te zorgen dat ze in die kikkerhouding kunnen. Maar ze moeten ook van goed materiaal zijn omdat er altijd iets over of onder zit. En heel eerlijk.. die spreidbroekjes zijn nou niet bepaald van het fijnste materiaal gemaakt. Met een pavlikbandage zit je met klittenband, dus veel kans op beschadiging aan de kleding, slijtplekken en het wordt altijd opgerekt. Je zit met de knieholtes, dus als daar veel stof in plooien zit, krijgen ze daar plekken. Ik deed vaak talkpoeder in de knieholtes en dunne kniekousen ipv lage sokjes aan toen ze die pavlikbandage hadden. Doordat er banden over de schoudertjes, om hun buik en naar de voetjes lopen, zit je ook nog eens met truien die er net niet overheen kunnen. Via mijn zusje werd ik geattendeerd op Noddles. Zij hebben handgemaakte kleding die over of onder een spreidbroekje passen. Ik heb daar toen harembroekjes en basic shirtjes besteld in super leuke printjes en kleuren! Het is een hele fijne, stevige stof die niet beschadigt met een spreidbroekje. Ze bieden alle ruimte en het zit ook nog eens super fijn. Maar ook tijdens het dragen in de draagdoek met een spreidbroekje en de kleding van Noddles zit dat super fijn. Dat was voor mij en de kinderen echt een gouden combinatie. Wat ook fijn om te weten is, nadat een kindje uit een spreidbroekje mag, zitten en liggen ze nog veel in die kikkerhouding. En dan is het ook fijn dat ze kleding hebben die de ruimte daarvoor biedt. Dus ook nadat ze een spreidbroekje hebben gehad, hadden ze de kleding van Noddles aan.
Een spreidbroekje kan ontzettend veel impact hebben. Een draagdoek geeft dan die extra steun die ze zo hard nodig hebben. Hun veilige wereldje wordt ineens anders doordat ze die spreidbroek aan moeten. Ze hebben last van spierpijn die eerste tijd. En door de draagdoek overdag te dragen, kregen
ze die steun en rust. Zo konden ze ‘s nachts ook weer beter inslapen. Mijn dochtertjes zijn beide ook hoogsensitief. En ook dan is de draagdoek soms zo nodig. Dan kunnen ze zich even afsluiten, even dat contact met papa en mama en de geborgenheid van de doek. Maar ook wanneer ze ziek zijn, moe zijn of dat het te druk is (geweest) of wanneer ze een sprong hebben. Wanneer ik de draagdoek pak dan gaan de handjes van de jongste omhoog en begint ze te jammeren, zo graag wil ze dan in de doek. De oudste vraagt vaak of ze alsjeblieft in de draagzak bij mama mag. Ze zijn nu 2.5 en 1 jaar en ze vinden het nog steeds zo fijn. Het is nog altijd hun ultieme rust en knuffel moment. Soms heb ik de oudste op mijn rug in de draagzak en de jongste in de doek op mijn buik en staan/hangen we tv te kijken. Als we ergens heen gaan heb ik de jongste vaak in de draagzak op mijn buik en heeft de oudste haar pop in haar draagzak op haar buik. Ik vind het echt heerlijk om te dragen en het is écht zó de moeite waard! Je geeft je kindje zoveel wat ze zo hard nodig hebben. Opgroeien is al moeilijk zat, maar als ze dan ook nog een spreidbroekje krijgen wordt het nog wat lastiger. Hoe fijn is het dan om je kindje te kunnen troosten door middel van een draagdoek? Wel raad ik echt aan om contact op te nemen met een draagconsulent! En zeker als je kindje ook een spreidbroekje draagt. Ik hoop dat veel ouders hier wat mee kunnen en dat iedereen gaat dragen. Het
is zo fijn voor je kindje en omdat je door te knuffelen ook nog het knuffelhormoon oxytocine aanmaakt heeft het voor jou als ouder ook nog een extraatje. Van dragen wordt alles dragelijker! ♡

Veel liefs en draagplezier! Sabine Smink

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *